Spirometria

Spirometria to badanie diagnostyczne układu oddechowego umożliwiające ocenę jego czynności. Badanie polega na oddychaniu przez czujnik połączony z aparatem pomiarowym. Czujnik mierzy objętość i prędkości przepływu powietrza podczas wdechu i wydechu pacjenta. Za pomocą spirometrii można ocenić między innymi pojemność płuc i objętość oddechową czyli ilość powietrza nabieraną podczas spokojnego oddychania. Objętości powietrza zmniejszają się w wielu chorobach układu oddechowego, na przykład w rozedmie płuc, zwłóknieniu płuc oraz po zabiegach usunięcia całego płuca lub jego fragmentu.

Zmniejszenie objętości płuc nazywamy restrykcją.
Pomiary prędkości przepływu powietrza umożliwiają określenie stopnia drożności dróg oddechowych. Zmniejszenie tych prędkości oznacza, że istnieje przeszkoda dla przepływu powietrza (obturacja). Sytuacja taka ma miejsce na przykład u chorych na astmę i przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Badanie spirometryczne można poszerzyć o próbę odwracalności oraz próbę prowokacyjną. Próbę odwracalności wykonuje się zwykle w razie stwierdzenia obturacji (zwolnienia przepływu powietrza) i polega na dwukrotnej spirometrii: zwykłej oraz po zastosowaniu leku rozszerzającego oskrzela.

Próba prowokacyjna umożliwia wykrycie nadreaktywności oskrzeli czyli ich nieprawidłowej skłonności do skurczu wskutek podrażnienia. Badanie również wymaga dwukrotnego wykonania spirometrii, zwykłej oraz po inhalacji substancji chemicznej, która u osób z nadreaktywnością oskrzeli wyzwala ich skurcz. Spirometria jest badaniem całkowicie bezpiecznym i niebolesnym. Warunkiem jego powodzenia jest wyłącznie zdolność chorego do współpracy.

Rate this post

Dodaj komentarz