Sepsa

Sepsa

Rate this post

Do rozwoju sepsy (zwanej również posocznicą) dochodzi w wyniku rozmnażania się bakterii we krwi człowieka. To wyjątkowo intensywne zakażenie, prowadzącego do uszkodzenia wielu narządów.
Sepsa może się rozwinąć wskutek umiejscowionego zakażenia, na przykład po zabiegach operacyjnych i urazach oraz w przebiegu chorób narządów wewnętrznych (zapalenie płuc, choroby jamy brzusznej).

Bakterie rozwijają się początkowo w pojedynczym ognisku zakażenia, a następnie przełamują odporność organizmu i zaczynają przedostawać się do krwi i wraz z jej prądem rozsiewać po całym ustroju.

Sepsa prowadzi do uszkodzenia wielu układów i narządów, a w rezultacie do niewydolności nerek, układów krążenia, oddychania itd. Ciężka sepsa, czyli wywołująca niewydolność więcej niż 1 narządu, wymaga leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej. Zakażenie nieleczone lub niewłaściwie leczone zawsze prowadzi do zgonu.
W leczeniu sepsy stosuje się antybiotyki, zwykle bardzo silne, dodatkowo podaje się wiele innych leków w celu podtrzymania odpowiedniego ciśnienia tętniczego, wydalania moczu itp.

Chorzy na sepsę często wymagają mechanicznego wspomagania oddychania, czyli podłączenia do respiratora. Sepsa jest zjawiskiem względnie częstym – w Polsce występuje u od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy osób rocznie; ciężką sepsę rozpoznaje się u kilku tysięcy chorych.

Dodaj komentarz