Koronarografia

Koronarografia jest badaniem diagnostycznym umożliwiającym ocenę drożności tętnic wieńcowych. Do jego wykonania niezbędna jest wyspecjalizowana pracownia hemodynamiki. Badanie polega na wprowadzeniu do tętnicy cienkiego cewnika, który następnie przesuwa się wewnątrz naczyń krwionośnych aż do serca. Na ogół cewnik wprowadza się poprzez nakłucie tętnicy udowej w okolicy pachwiny lub tętnicy promieniowej na wysokości nadgarstka. Po dotarciu do serca cewnik wsuwa się w ujścia tętnic wieńcowych: lewej i prawej. Do każdej z nich podaje się kilka porcji środka cieniującego czyli płynnej substancji widocznej w prześwietleniu promieniami rentgenowskimi.

Środek płynie z prądem krwi wypełniając tętnice i umożliwiając zauważenie wszelkich nieprawidłowości, a przede wszystkim zwężeń. W niektórych przypadkach jest możliwe poszerzenie koronarografii o zabieg leczniczy noszący nazwę przezskórnej angioplastyki wieńcowej (“balonikowanie tętnic wieńcowych”).
Wyniki badania decydują o sposobie dalszego postępowania z chorym i jego kwalifikacji do przezskórnej angioplastyki wieńcowej, zabiegu wszczepienia pomostów aortalno-wieńcowych (by-passów) lub leczenia zachowawczego (farmakologicznego).

Badanie wykonuje się u osób cierpiących na chorobą niedokrwienną serca oraz u pacjentów ze świeżym (aktualnie trwającym) zawałem serca. Wskazane jest także wykonywanie koronarografii w kilkanaście dni do kilku tygodni po zawale serca.

Koronarografia nie wymaga znieczulenia ogólnego pacjenta, który może być przytomny przez cały czas badania.
Ryzyko poważnych powikłań związanych z koronarografią jest nieduże. Częściej zdarzają się mniej groźne powikłania, na ogół w postaci krwiaków w miejscu nakłucia tętnicy.

Rate this post

Dodaj komentarz